Blog Snapshot
Blogs
Showing 1 - 1 of 1 Blog Entry
|
Dawn of the Dead Wannabe
Braaaaaaaaaains! Nou, ja het werd weliswaar niet gezegd(deze zombies spreken niet), maar ongetwijfeld wel gedacht. Nee, afgelopen zondag de 25e was het weer griezelen geblazen. Na ongeveer twintig keer Ben Stiller te hebben gezien in 25 weken was het wel weer eens tijd voor een wat hardere film. Daar reken ik Gothika en Taking lives even niet onder. Maar goed, Dawn of the dead was aan de beurt. Het betreft hier een remake van de gelijknamige cultklassieker uit 1978, waar ik ook een review voor heb geschreven. Ik vond het al een beetje vreemd toen ik twee jaar geleden voor het eerst hoorde dat men bezig was met een gloednieuwe versie. Want waarom zou je een film die door horrorliefhebbers en zelfs de intellectuele pers op handen wordt gedragen remaken? Nergens voor nodig toch? Inderdaad. Toch is het ergens wel te billijken omdat Dawn’s voorganger, Night of the living dead, in 1990 ook al een remake heeft gekregen, dus de lijn is makkelijk door te trekken. Toch vind ik het wel jammer, want de meeste mongolen hebben nog nooit van het origineel gehoord en zullen bij het zien van de remake vaak denken “wAuW, WaT eeN COoL3 FiLm = Dat”. Ja hoor, stelletje biatches….. Tja, het verhaal van Dawn remake behoeft geen uitleg. Net als bij de remake is het opvallend eenvoudig van opzet en makkelijk te volgen, alleen is het wel zo dat men bij het schrijven de achterliggende gedachtes die het origineel een extra lading gaven(sociaal commentaar, persiflages en aanklachten)geschrapt zijn ten faveure van veel coole plaatjes, een grote schaal en hippe CGI. Dawn is vooral een coole horror-aktie film geworden die, zoals het een modern product betaamt, gaat voor de lekkere trek. Het is een beetje te vergelijken met een McDonalds maaltijd: even lekker, heerlijk zelfs, maar na een uurtje heb je al weer honger. Nou ja, deze analogie is al veel vaker gebruikt voor bepaalde films, maar je begrijpt wat ik bedoel. Toch is het geen slechte film. De makers hebben natuurlijk wel goed gekeken naar het origineel, getuigen de vele verwijzingen, odes en citaten, maar het is toch een redelijk op zichzelf staand product geworden. Het begint al bij de openingsscène, die met veel bombarie en gevoel voor proportie wordt neergezet en geen moment doet denken aan de opening van de 1978-versie. Ik denk dat dat maar beter is ook, want als het een regelrechte kopie zou zijn geweest vielen ze meteen door de mand. Maar nu geven ze lekker een eigen draai aan het geheel, alhoewel ik niet vind dat het iets toevoegt. Dat geldt trouwens ook voor de rest van de film, want hoewel er weinig is terug te herkennen is het mij nog steeds niet helemaal duidelijk wat nou eigenlijk de beweegredenen en inhoudelijke intenties waren van regisseur Zack Snyder. Beter, spannender of interessanter dan het origineel wordt het absoluut nergens en wat te denken van de stortvloed van kritiek door puristen die je van te voren had kunnen voorspellen? Tja, het zal op papier ongetwijfeld wel kloppen, dus i’ll take his word for it. Maar goed, je moet de film een beetje in zijn tijdsgeest zien. En wat dat betreft is Dawn echt helemaal up to date. De rare kapsels zijn verdwenen, de eerie muziek is vervangen door hardrock/alternative, er zitten cheap-ass schrikeffecten in en de karakters zijn allemaal wat “hipper” en “stoerder”. Pluspunt? Dat mag je zelf bepalen, ik heb me daar niet zo mee bezig gehouden. Wat mij roerde was de upgrade die de zombies leken te hebben ondergaan. In het origineel waren het nog slome, grommende schepsels die alleen in grote groepen gevaarlijk leken te zijn. Sterker nog, meestal waren ze aanleiding voor veel hilariteit en spot, vanwege hun onhandige en niet al te snuggere bewegingen. In de remake, though, zijn de creaturen HEEL wat sneller en intelligenter. Het was vanaf het begin al duidelijk: ze kunnen sprinten als de beste, zijn in staat tot iets wat lijkt op nadenken en bovendien ettelijke malen agressiever. Dit heeft tot gevolg dat het tempo in de remake aanzienlijk hoger ligt. En of DAT dan wel goed is? Ik vind van niet. De speedfreaks zorgen weliswaar voor wat directe spanning in de momenten dat ze de achtervolging inzetten, dat moet ik ze nageven, maar ik miste de druk, het sluimerende gevaar dat de zombies in het origineel wisten uit te oefenen. Maar waarschijnlijk is die film voor veel mensen te traag en te bizar om te kunnen waarderen. Deze film is gemaakt met het inmiddels welbekende MTV-publiek in het achterhoofd: alles moet snel, snel, snel en de montage moet zo georganiseerd zijn dat er geen enkel “saai” moment tussen zit. Leuk voor hun, maar je mag best iets meer verwachten dan dat. Ik had namelijk sterk het gevoel dat men de nadruk teveel legden op de actie die door deze flesh eaters wordt getriggered en dat is voor iedere zombiefilm de doodsteek als het niet verwikkeld is in een deugdelijk script. Gelukkig komen de schrijvers met een paar leuke vondsten op het gebied van humor en horror, want anders had het niet goed uitgepakt. Kijk, van het acteerwerk(Ving Rhames uitgezonderd, die man heeft charisma), personages en dramatische opbouw moet deze film het helaas sowieso niet hebben, maar er moet wel iets zijn dat dat compenseert. Dat lukt gelukkig ook, alhoewel het mij dan wel weer verrast dat ze speelduur zo drastisch hebben weten terug te brengen van 156 minuten voor het origineel tot amper 100 minuten voor de remake. Het lijkt wel alsof ze überhaupt nooit van plan waren om iets te ontwikkelen en neer te zettten. Natuurlijk is 2 ½ uur te lang voor een splatterfilm om door niet-horrorliefhebbers verdragen te kunnen worden, maar in 100 minuten krijg je de karakteropbouw en nuance nooit zo goed als in de echte. Dus wellicht was deze film helemaal niet bedoeld om een blijvende indruk te maken, maar gewoon om simpelweg te entertainen voor de korte termijn. Geeft verder niet, karikaturen kunnen ook leuk zijn hoor, en Dawn Remake heeft er plenty van. Bovendien krijgen ze vaak speelse en modieuze dialogen in de mond gelegd, dus niet veel mensen zullen zich vervelen terwijl ze onderuitgezakt met een flinke bak popcorn, forse beker Cola Light en drie zakken chips in hun binnenzak lopen te turen naar het witte doek. Yep, that’s me. Al met al vind ik Dawn of the Dead een prima film, alle flaws(en dat zijn er nogal wat) worden kundig opgevangen door een gezonde dosis lol, spanning en sensatie. En ook de liefhebbers van smerigheid komen ruimschoots aan hun trekken met een paar hilarische geweldsuitbarstingen. Exploderende hoofden, doormidden gesneden ledematen, hier en daar wat ingewanden, it’s all there. De Amerikaanse filmkeuring classificeerde de film als R-rated, wat betekent dat het allemaal niet te expliciet en uitgebreid wordt, maar het blijft desondanks prettig vies. Dus nee, Dawn of the dead is geen totaal overbodige film omdat het jongere filmkijkers misschien over de streep kan trekken als het gaat om zombiefilms, die denk ik toch wel een apart smaakje hebben. Ik verveelde me in ieder geval niet, en dat vind ik al een hele prestatie voor een film van nu. Het in mijn ogen briljante origineel blijft, nogmaals, VER buiten schot, maar laat dat het casual bioscoop publiek er niet weerhouden de film te gaan bekijken. Het punt is alleen dat die mongolen hun klassiekers niet kennen…..  |
|
0 Comments | |
|
Post a Comment
RSS Feeds